Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 32

elinden kaçırdığı, veyahut eli yetişmediği için şekvâ etmek, sabırsızlık göstermek, "Aman, ne yaptım, böyle başıma geldi?" diye rubûbiyet-i İlâhiye'yi tenkit etmek gibi bir hâlet; maddî hastalıktan daha musibetli, manevî bir hastalıktır. Kırılmış el ile döğüşmek gibi, şikâyetiyle hastalığını ziyâdeleştirir.

Âkıl odur ki:

sırrıyla teslim olup sabretsin; tâ o hastalık, vazifesini bitirsin, gitsin...

ONDOKUZUNCU DEVÂ

Cemîl-i Zülcelâl'in bütün isimleri,"Esmâü'l-Hüsnâ"tâbir-i Samedânî'siyle gösteriyor ki, güzeldirler.Mevcudât içinde en latif, en güzel, en câmi âyine-i Samediyet de, hayattır.Güzelin âyinesi güzeldir. Güzelin mehâsinlerini gösteren âyine güzelleşir. O âyinenin başına o güzelden ne gelse, güzel olduğu gibi, hayatın başına dahî ne gelse, hakikat noktasında güzeldir. Çünkü, güzel olan o Esmâü'l-Hüsnâ'nın güzel nakışlarını gösterir.

Hayat, daima sıhhat ve âfiyette yeknesak gitse, nâkıs bir âyine olur.Belki bir cihette adem ve yokluğu ve hiçliği ihsas edip sıkıntı