Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 96

kardeşinden kaçar, onun aleyhinde dâvâ açar. Kur'ân'ın şakirdi ise, semâvât ve arzdaki umum sâlih ibâdı kendine kardeş telakki ederek, gayet samimî bir surette onlara duâ eder ve saâdetleriyle mes'ud oluyor ve ruhunda şedit bir alâkayı onlara karşı hisseder ki duasında Allahümmağfir-lil mü'minine vel-mü'minat der. Hem en büyük şey olan Arş ve Şemsi, musahhar birer memur ve kendi gibi bir abd, bir mahluk telakki eder.

Hem iki şakirdin ulviyet ve inbisât-ı ruhlarını bundan kıyas et ki: Kur'ân, kendi şakirdlerinin ruhuna öyle bir inbisât ve ulviyet verir ki; doksan dokuz taneli tesbihe bedel, doksan dokuz Esmâ-i İlâhiye'nin cilvelerini gösteren doksan dokuz âlemlerin zerrâtını, birer tesbih taneleri olarak şakirdlerinin ellerine verir. "Evradlarınızı bununla okuyunuz." der. İşte Kur'ân'ın tilmizlerinden Şah-ı Geylanî, Rufaî, Şazelî (R.Anhüm) gibi şakirdleri, virdlerini okudukları vakit dinle, bak! Ellerinde silsile-i zerrâtı, katarât adetlerini, mahlûkâtın aded-i enfasını tutmuşlar, onunla evradlarını okuyorlar. Cenâb-ı Hakk'ı zikir ve tesbih ediyorlar.

İşte Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyan'ın mu'cizane terbiyesine bak ki: Nasıl edna bir kederle ve