Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 26

lisanı, şükürde istimâl etmek için leziz taamları tercih edebilir. Bu hakikata işaret eden bir hâdise ve bir kerâmet-i Gavsiye:

Bir zaman Hazret-i Gavs-ı Âzam Şeyh Geylanî'nin (K.S.) terbiyesinde, nazdar ve ihtiyâre bir hanımın bir tek evlâdı bulunuyormuş. O muhterem ihtiyare, gitmiş oğlunun hücresine; bakıyor ki, oğlu bir parça kuru ve siyah ekmek yiyor. O riyâzâttan zaafiyetiyle validesinin şefkatini celbetmiş, ona acımış. Sonra Hazret-i Gavs'ın yanına şekvâ için gitmiş. Bakmış ki, Hazret-i Gavs kızartılmış bir tavuk yiyor. Nazdarlığından demiş:

"Ya Üstad! Benim oğlum açlıktan ölüyor. Sen tavuk yersin!"

Hazret-i Gavs tavuğa demiş:

"Kum Biiznillah!"

O pişmiş tavuğun kemikleri toplanıp, tavuk olarak yemek kabından dışarı atıldığını, mûtemed ve mevsuk çok zâtlardan Hazret-i Gavs gibi kerâmât-ı hârikaya mazhariyeti dünyaca meşhur bir zâtın bir kerâmeti olarak mânevî tevatürle nakledilmiş.

Hazret-i Gavs demiş:

"Ne vakit senin oğlun da; bu dereceye gelirse, o zaman o da tavuk yesin."