Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 30

etten tok oluncaya kadar yiyemez. Belki, ölmeyecek kadar yiyebilir. Hem, yüz aç adamın huzurunda, kemâl-i lezzet ile fazla yenilmez.

İktisat, sebeb-i izzet ve kemâl olduğuna delâlet eden bir vâkıa:

Bir zaman, dünyaca sehâvetle meşhur Hâtem-i Tâî, mühim bir ziyâfet veriyor. Misafirlerine gayet fazla hediyeler verdiği vakit, çölde gezmeye çıkıyor. Bakar ki bir ihtiyar fakir adam, bir yük dikenli çalı ve gevenleri beline yüklemiş; cesedine batıyor, kanatıyor. Hâtem ona dedi:

– Hâtem-i Tâî, hediyelerle beraber mühim bir ziyâfet veriyor. Sen de oraya git; beş kuruşluk çalı yüküne bedel beş yüz kuruş alırsın.

O muktesid ihtiyar demiş ki:

– Ben, bu dikenli yükümü izzetimle çekerim, kaldırırım. Hâtem-i Tâî'nin minnetini almam.

Sonra, Hâtem-i Tâî'den sormuşlar:

– Sen kendinden daha civanmerd, aziz, kimi bulmuşsun?

Demiş:

– İşte o sahrada rast geldiğim o muktesid