Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 32

kalmasın diyerek, "Alınız" dedim. Bir okka bal da benim vardı. O üç arkadaşım, gerçi müstakim ve iktisadı takdir edenlerdendi. Fakat her ne ise, birbirine ikram etmek ve herbiri ötekinin nefsini okşamak ve kendi nefsine tercih etmek olan bir cihette ulvî bir haslet ile iktisadı unuttular. Üç gecede iki buçuk okka balı bitirdiler. Ben gülerek dedim:

"Sizi, otuz kırk gün o bal ile tadlandıracaktım. Siz, otuz günü üçe indirdiniz. Afiyet olsun!" dedim. Fakat, ben kendi o bir okka balımı iktisat ile sarfettim. Bütün Şaban ve Ramazan'da hem ben yedim, hem lillâhilhamd o kardeşlerimin her birisine iftar vaktinde birer kaşık {(Hâşiye): Yani, büyükçe bir çay kaşığı iledir.} verip, mühim sevaba medâr oldu.

Benim halimi görenler, o vaziyetimi belki hısset telâkki etmişlerdir. Öteki kardeşlerimin üç gecelik vaziyetlerini bir civanmertlik telâkki edebilirler. Fakat hakikat noktasında, o zâhirî hısset altında ulvî bir izzet ve büyük bir bereket ve yüksek bir sevap gizlendiğini gördük. Ve o civanmertlik ve israf altında, eğer vazgeçilmese idi, bir dilencilik ve gayrın eline tamâkârâne ve muntazırâne bakmak gibi, hıssetten çok aşağı bir hâleti netice verir idi.