Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 48

Birisi:"Ben tok olduktan sonra, başkası açlıktan ölse bana ne!"

İkincisi:"Sen çalış, ben yiyeyim."

Bu iki kelimeyi de idâme eden, cereyan-ı ribâ ve terk-i zekattır. Bu iki müthiş marâz-ı içtimaîyi tedavi edecek tek çare zekatın bir düstur-u umumî suretinde icrâsıyla, vücûb-u zekat ve hurmet-i ribâdır.

Hem, değil yalnız eşhasta ve hususî cemaatlerde, belki umum nev'-i beşerin saadet-i hayatı için en mühim bir rükün belki devâm-ı hayat-ı insâniye için en mühim bir direk, zekattır. Çünkü beşerde, havas ve avâm iki tabaka var. Havastan avâma merhamet ve ihsan; ve avâmdan havassa karşı hürmet ve itaatı temin edecek, zekattır. Yoksa, yukarıdan avâmın başına zulüm ve tahakküm iner; avâmdan zenginlere karşı kin ve isyan çıkar. İki tabaka-i beşer dâimî bir mücadele-i mâneviyede, bir keşmekeş-i ihtilafta bulunur. Gele gele tâ Rusya'da olduğu gibi, sa'y ve sermaye mücadelesi suretinde boğuşmaya başlar.

Ey ehl-i kerem ve vicdan!.. Ve ey ehl-i sehâvet ve ihsan!

İhsanlar, zekat namına olmazsa, üç zararı var; bazen da faidesiz gider. Çünkü; Allah nâmına