Yirmiikinci Mektub'dan

(Yirmiikinci Mektub'dan)

İkinci Mebhas

Ey ehl-i îmân! Sâbıkan, adâvet ne kadar zararlı olduğunu anladın. Hem anla ki; adâvet kadar hayat-ı İslâmiye'ye en müthiş bir maraz-ı muzır dahi hırstır. Hırs, sebeb-i haybettir ve illet ve zillettir; ve mahrumiyet ve sefâleti getirir. Evet, her milletten ziyâde hırs ile dünyaya saldıran Yahudi Milleti'nin zillet ve sefâleti, bu hükme bir şahid-i katı'dır. Evet hırs, zîhayat âleminde en geniş bir daireden tut, tâ en cüz'î bir ferde kadar sû-i tesirini gösterir. Tevekkülvâri taleb-i rızk ise, bilakis medâr-ı rahattır; ve her yerde hüsn-ü tesirini gösterir. İşte bir nev'i zîhayat ve rızka muhtaç

olan meyvedar ağaçlar ve nebatlar, tevekkülvâri, kanaatkârâne yerlerinde durup hırs göstermediklerinden, rızıkları onlara koşup geliyor. Hayvanlardan pek fazla evlât besliyorlar. Hayvanat ise, hırs ile rızıkları peşinde koştukları için, pek çok zahmet ve noksaniyet ile rızıklarını elde edebiliyorlar. Hem hayvanat dairesi içinde, zaaf ve acz lisân-ı haliyle tevekkül eden yavruların meşrû ve mükemmel ve lâtif rızıkları hazine-i rahmetten verilmesi; ve hırs ile rızıklarına saldıran canavarların gayr-ı meşrû ve pek çok zahmet ile kazandıkları nâhoş rızıkları gösteriyor ki: Hırs, sebeb-i mahrûmiyettir; tevekkül ve kanaat ise, vesile-i rahmettir.

Hem daire-i insâniye içinde her milletten ziyade hırs ile dünyaya yapışan ve aşk ile hayat-ı dünyeviyeye bağlanan Yahudi Milleti, pek çok zahmet ile kazandığı, kendine faidesi az, yalnız hazinedarlık ettiği gayr-ı meşrû bir servet-i ribâ ile; bütün milletlerden yedikleri sille-i zillet ve sefâlet, katl ve ihanet gösteriyor ki: Hırs mâden-i zillet ve hasârettir.

Hem harîs bir insan, her vakit hasârete düştüğüne dâir o kadar vâkıalar var ki,

darb-ı mesel hükmüne