Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 56

Fakat, rızk ikidir:

Biri:Yaşamak için hakikî ve fıtrî rızıktır ki; taahhüd-ü Rabbânî altındadır. Hatta o kadar muntazamdır ki; bedende yağ ve sâire suretinde iddihâr olunan fıtrî rızk, hiç olmazsa yirmi günden ziyade bir şey yemeden yaşatır, hayatını idâme eder. Demek, yirmi-otuz günden evvel ve bedende müddehâr olan fıtrî rızkı bitmeden zâhiren açlıktan vefat edenler, rızıksızlıktan değil, belki sû-i itiyaddan ve terk-i âdetten neş'et eden bir hastalıktan vefat ederler.

İkinci kısım rızk:Îtiyad, israf ve sû-i istimâlât ile tiryâki olup zarûret hükmüne geçen mecâzî ve sun'î rızktır. Bu kısım ise; taahhüd-ü Rabbânî altında değil, belki ihsana tabidir. Kâh verir, kâh vermez.

Bu ikinci rızkta, bahtiyar odur ki; medâr-ı saadet ve lezzet olan iktisat ve kanaatla sa'y-i helâli, bir nev'i ibâdet ve rızk için bir fiilî duâ bilerek; müteşekkirâne ve minnettârâne o ihsânı kabul edip hayatını saadetkârâne geçirir.

Ve bedbaht odur ki; medâr-ı şekâvet ve hasâret ve elem olan israf ve hırs ile sa'y-i helâli bırakarak; her kapıya başvurup, tenbelkârâne ve zâlimâne ve müştekiyâne hayatını geçirir, belki öldürür.