Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 78

îmândır. Binâenaleyh bu her iki noktadan haberi olmayan bir insanın kalbi, ruhu tevahhuş eder; vicdanı daima muazzeb olur. Lâkin birinci noktaya istinad ve ikincisinden de istimdad eden adam kalben ve ruhen pekçok zevk ve lezzetleri, ünsiyetleri hisseder ki; hem müteselli, hem vicdanı mutmain olur.

Dördüncü Nokta:Îman nuru, lezâiz-i meşruanın zevale başladıkları zaman hâsıl olan elemleri, emsalinin vücud ve gelmekte olduklarını göstermekle izâle eder. Ve keza nîmetlerin devam edip tenâkus etmemesini, nîmetlerin menbaını göstermekle temin eder.

Ve keza firak ve ayrılmaların elemlerini teceddüd-ü emsalinin lezzetini göstermekle izâle eder. Yani; zeval düşüncesi ile bir lezzette çok elemler olur ki, îmânın o elemleri teceddüd-ü emsali ile ihtar ve izâle eder. Maahaza lezzetlerin teceddüdünde de başka lezzetler vardır. Evet bir semerenin şeceresi olmasa, o semerede münhasır kalan lezzet, onun yemesi ile zâil olur ve zevali de mûcib-i teessür olur. Fakat o semerenin şeceresi mâruf ise, o semerenin zevâlinden elem hâsıl olmuyor, Çünkü yerine gelen var. Ve aynı zamanda, teceddüd haddizâtında bir lezzettir.

Ve keza ruh-u beşeri en ziyade sıkan,