Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 80

Dalalet nazarı, matluplarını tahsil etmekten âciz olan insanların sahipsiz, hâmisiz olduklarını telakki eder ve hüzün, keder, aczlerinden dolayı ağlayan yetimler gibi zanneder. Îman nazarı ise, canlı mahlûkata, ağlar yetimler gibi değil, ancak mükellef memur, muvazzaf zâkir ve tesbihhan ibâd sıfatı ile bakar.

Altıncı Nokta:Nur-u îmân, dünya ve âhiret âlemlerini çeşit çeşit nîmetlere mazhar iki sofra ile tasvir eder ki; mü'min olan kimse îmân eli ile ve zâhirî, bâtınî duyguları ile ve mânevî, ruhî olan letâifi ile o sofralardan istifade ediyor. Dalâlet nazarında ise, zevilhayatın daire-i istifadesi küçülür, maddî lezzetlere münhasırdır.

Îman nazarında, semavat ve Arz'ı ihata eden bir daire kadar tevessü eder. Evet bir mü'min, Güneş'i kendi hanesinin damında asılmış bir lüküs; Kamer'i bir idare lâmbası addedebilir. Bu itibarla Şems, Kamer kendisine bir nîmet olur. Binâenaleyh mü'min olan zâtın daire-i istifadesi semavattan daha geniş olur. Evet Ku'rân-ı Mu'cizü'l-Beyan

âyetlerin belâgatı ile îmândan neş'et eden şu hârika ihsanlara, in'amlara işaret ediyor.