Ramazan İktisad Şükür — Sayfa 85

(Yirminci Mektub'dan)

BEŞİNCİ KELİME:

Yani: Hamd ve senâ, medih ve minnet ona mahsustur, ona lâyıktır. Demek nîmetler onundur ve onun hazinesinden çıkar. Hazine ise, dâimîdir. İşte şu kelime, şöyle müjde verip diyor ki:

Ey insan! Nîmetin zevâlinden elem çekme. Çünkü rahmet hazinesi tükenmez. Ve lezzetin zevalini düşünüp, o elemden feryat etme. Çünkü o nîmet meyvesi, bir rahmet-i bînihayenin semeresidir. Ağacı bâki ise, meyve gitse de yerine gelen var. Nimetin lezzeti içinde, o lezzetten yüz derece daha ziyade lezzetli bir iltifat-ı rahmeti hamd ile düşünüp, lezzeti birden yüz derece yapabilirsin. Nasılki bir padişah-ı zîşanın sana hediye ettiği bir elma lezzeti içinde yüz belki bin elmanın lezzetinin fevkinde, bir iltifât-ı şâhâne lezzetini sana ihsas ve ihsan eder.

Öyle de:

kelimesiyle, yani hamd ve şükür ile, yani nîmetten in'amı hissetmekle, yani Mün'imi tanımakla ve in'amı düşünmekle, yani onun rahmetinin iltifatını ve şefkatinin