Riyâzus-Sâlihîn kitabının 347. sayfası — Günahtan Sakınıp Şüpheli Şeylerden Uzak Durmak bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

594-

وعَنْ عائشةَ رضي اللهُ عنها قالتْ : كان لأبي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، غُلامٌ يُخْرِجُ لَهُ الخَرَاجَ، وكان أبو بَكْرٍ يَأْكُلُ مِنْ خَرَاجِهِ، فَجَاءَ يَوماً بِشَيءٍ، فَأَكَلَ معْهُ أَبُو بَكْرٍ، فَقال لَهُ الغُلامُ : تَدْرِي مَا هذا ؟ فَقال أبو بكرٍ : ومَا هُوَ؟ قال : كُنْتُ تَكَهَّنْتُ لإنسان في الجاهِلِيَّةِ وَمَا أُحْسِنُ الكَهَانةَ إلا إني خَدَعْتُهُ، فَلَقِيَني، فَأَعْطَاني بذلِكَ هذا الَّذِي أَكَلْتَ مِنْهُ، فَأَدْخَلَ أَبُو بَكْرٍ يَدَهُ فَقَاءَ كُلَّ شَيْءٍ في بَطْنِهِ.

594: Aişe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Ebu Bekir es-Sıddîk (Allah ondan razı olsun)'ın bir kölesi vardı. Bu köle kazancının belli bir kısmını Ebu Bekir'e verir, o da bundan yerdi.

Yine bir gün köle kazandığı bir şeyi getirdi. Ebu Bekir de onu yemeğe başladı. Köle Ebu Bekir'e:

-Yediğin şeyin ne olduğunu biliyor musun? Diye sordu. Ebu Bekir de: Söyle bakalım neymiş bu? deyince köle:

-Falcılıktan anlamadığım halde cahiliye devrinde bir kimseye falcılık yaparak adamı aldatmıştım. Bu gün onunla karşılaştık, adam o gün yaptığım işe karşılık işte bu yediğin şeyi verdi, dedi. Bunun üzerine Ebu Bekir parmağını ağzına sokarak yediklerinin hepsini çıkarıp kustu. (Buhari, Menakıbul Ensar 26)

595-

وعن نافعٍ أن عُمَرَ بنَ الخَطَّابِ ، كان فَرَضَ للمهاجرينَ الأوَّلينَ أربعةَ ألافٍ وفرض لابنِهِ ثلاثة ألافٍ وخمسمائة، فقيل له : هو من المهاجرينَ فَلِمَ نَقَصَهُ؟ فقال : إنما هَاجر بِهِ أَبُوهُ. يَقُولُ : لَيْسَ هُوَ كَمَنْ هَاجر بِنَفْسِهِ.

595: Nafi'den rivayet edildiğine göre Ömer ibn-ül Hattab (Allah ondan razı olsun) ilk hicret eden sahabilere dörder bin, oğlu Abdullah'a da üç bin beşyüz dirhem maaş bağlamıştı. Hz. Ömer'e: Oğlun da ilk hicret edenlerden biridir, onun hakkını niçin kıstın? Diye sordular. Hz. Ömer de şunları söyledi:

- Oğlum babasıyla birlikte hicret etti, o yüzden tek başına hicret edenlerle bir tutulamaz. (Buhari, Menakıbul Ensar 45)

596-

وعن عَطيَّةَ بنِ عُرْوَةَ السَّعْدِيِّ الصَّحابي (رضي الله عنه) قال : قال رسولُ الله (عليه وسلم) : لا يَبْلُغُ العَبْدُ أن يكُونَ مِنَ المُتَّقِينَ حَتى يَدَعَ مَا لا بَأْسَ بِهِ، حَذَرا لِمَا بِهِ بأسٌ.

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 347

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı