Riyâzus-Sâlihîn kitabının 405. sayfası — Yolculuk ve Benzeri Ayrılışlarda Vedalaşmak bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ألا أيها النَّاسُ إنما أنا بَشَرٌ, يُوشِكُ أن يَأْتِيَ رَسُولُ رَبِّي فَأُجِيبَ، وَأنا تَارِكٌ فِيكُمْ ثقليْنِ: أَوَّلُهُمَا: كِتَابُ اللَهِ، فِيهِ الهُدَى وَالنُّورُ، فَخُذُوا بِكِتَابِ الله، واسْتَمْسِكُوا بِهِ. فَحَثَّ عَلى كِتَابِ الله، وَرَغَّبَ فِيهِ، ثُمَّ قال : وَأَهْلُ بَيْتي، أُذَكِّرُكُمُ الله في أَهْلِ بَيْتي .

712: Zeyd ibni Erkam (Allah ondan razı olsun) şöyle demişti. Bir gün Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)ayağa kalkarak bize bir konuşma yaptı. Allah'a hamdü sena'dan sonra öğüt verip şöyle buyurdu:

"Ey insanlar! Ben de bir insanım. Yakında Rabbimin elçisi bana da gelecek ve ben onun davetine uyup gideceğim. Size iki önemli şey bırakıyorum. Biri insanı doğruya götüren bir rehber ve nur olan Allah'ın kitabı Kur'andır, ona sımsıkı sarılın."

Kur'ana sarılma ve ona bağlanma konusunda tavsiyelerde bulunup şöyle devam etti:

"Size bir de Ehli Beytimi bırakıyorum. Allah'tan korkun da Ehli Beytime saygılı davranın." (Müslim, Fezailüs sahabe 36)

713-

وعن أبي سُلَيْمَإن مَالكِ بْنِ الحُوَيْرِثِ (رضي الله عنه) قال : أَتَيْنَا رسولَ الله (عليه وسلم) وَنحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ، فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عشْرِينَ لَيْلَةً، وكان رسولُ الله (عليه وسلم) رَحِيماً رَفِيقا, فَظَنَّ أنا قَدِ اشْتَقْنَا أَهْلَنَا, فَسَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَا مِنْ أَهْلِنَا فَأَخْبَرْناَهُ، فقال : ارْجِعُوا إلى أَهْلِيكم، فَأَقِيمُوا فِيهمْ، وَعَلِّمُوهُم وَمُرُوهُمْ، وَصَلُّوا صَلاةَ كَذا, في حِينِ كَذَا وَصَلُوا كَذَا في حِينِ كَذَا, فَإذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ، وَلْيَؤُمَّكُم أَكبَرُكُم. زاد البخاري في روايةٍ له: وَصلُوا كمَا رَأَيتُمُوني أُصَلِّي. .

713: Ebu Süleyman Malik ibni Huveyris (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Biz Rasûlullah'ın yanına gelmiştik, aynı yaşta gençlerdik. Yirmi gün boyunca yanında kalmıştık. Rasûlullah çok merhametli ve şefkatli kimseydi. Bizim yakınlarımızı özlediğimizi anlayınca geride kimleri bıraktığımızı sordu. Biz de söyleyince şunları söyledi: "Haydi ailelerinizin yanına dönünüz. Orada kalınız, onlara dininizi öğretiniz. Onlara şu namazı şu vakitte bu namazı bu vakitte kılmalarını söyleyin. Namaz vakti gelince biriniz ezan okusun, en yaşlınız da imam olsun." (Buhari, Ezan 17, Müslim, Mesacid 292)

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 405

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı