Riyâzus-Sâlihîn kitabının 725. sayfası — Gıybetin Mübah Olabileceği Haller bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

1533-

وَعَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ الله ﷺ : مَا أَظُنُ فُلاناً وفُلاناً يَعْرِفَانِ مِنْ دِينِنا شَيْئاً .

1533: Yine Aişe (Allah ondan razı olsun)'den bildirildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Falan ve filan kimsenin dinimizden birşey bildiklerini sanmam." (Buhari, Edeb, 59)

1534-

وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: أتيْتَ النَّبِيَّ ﷺ ، فقلتُ: إنّ أبا الجَهْمِ وَمُعَاوِيَةَ خَطباني ؟ فقالَ رسولُ الله، ﷺ : أَمَّا مُعَاوِيَةُ، فَصُعْلُوكٌ لا مَالَ له، وأَمَّا أبُو الجَهْمِ، فلا يَضَعُ العَصَا عَنْ عاتِقِهِ .

1534: Fatıma binti Kays (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'e geldim ve "Ebu'l-Cehm ve Muaviye ibni Ebu Süfyan bana dünürcü oluyorlar(evlenme teklifi ettiler),, ne dersiniz?" dedim. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem): "Muaviye malı olmayan fakir biridir. Ebu'l-Cehm ise sopasını omuzundan hiç indirmez, kadınları çok döver" buyurdular. (Müslim, Talak, 39)

1535-

وعن زيدِ بنِ أرْقَمَ (رضي الله عنه) قالَ: خَرَجْنَا معَ رسولِ الله ﷺ في سَفَرٍ، أَصَابَ النَّاسَ فيهِ شِدَّةٌ، فقالَ عبدُ الله بنُ أُبَي لأصحابه: لا تُنْفِقُوا على مَنْ عِنْدَ رسُولِ الله حتى يَنْفَضوا وقال: لَئِنْ رَجَعْنَا إلى المَدِينَةِ ليُخْرِجَنَّ الأعَزُّ مِنْهَا الأذَلَّ، فَأَتَيْتُ رسولَ الله ﷺ ، فَأَخْبَرْتُهُ بِذلِكَ، فَأَرسلَ إلى عبدِ الله بنِ أُبَيّ، فَاجْتَهَد يَمِينَهُ: ما فَعَلَ، فقالوا: كذَبَ زيدٌ رسولَ الله، ﷺ ، فَوَقَعَ في نَفْسِي مِمَّا قالوهُ شِدَّةٌ، حتى أَنْزَلَ الله تعالى تَصْدِيقي: [إذَا جَاءكَ المُنَافِقُونَ] ثم دعاهم النبيُّ، ﷺ لِيَسْتَغْفِرَ لهم فَلَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ.

1535: Zeyd ibni Erkam (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'la birlikte bir Beni Mustalık gazvesine çıkmıştık. Müslümanlar büyük bir yokluk ve sıkıntı içindeydi. Askerler arasında bulunan münafıkların reisi Abdullah ibni Übeyy yandaşlarına, "Allah'ın elçisi yanındakilere sakın birşey vermeyin ki onu terketsinler. Eğer Medine'ye dönersek güçlü olanlar güçsüz olanları oradan mutlaka çıkarıp atacaktır" dedi. Ben de gidip bu olayı Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'a haber verdim. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) Abdullah ibni Übey'e haber gönderip çağırttı ve durumu soruşturdu. O da böyle bir söz söylemediğine dair yemin üzerine yemin etti. Bunun üzerine bazıları, Zeyd peygambere yalan söylemiştir dediler. Böyle dediklerinden dolayı son derece bunaldığım bu sırada Allah peygamberine benim söylediğimi tasdik eder mahiyette Münafikûn suresini indirdi. Sonra Rasûlullah

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 725

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı