Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 125

ve sırr-ı kâinât olan tılsım-ı muğlakını fetih ve keşfederek, bütün mevcûdâttan sorulan, bütün ukûlü hayret içinde meşgul eden üç müşkül ve müthiş sual-i azîm olan "Necisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun?" suallerine mukni, makbul cevap verir.

DÖRDÜNCÜ REŞHA:Bak! Öyle bir ziyâyı hakikat neşreder ki: Eğer O'nun o nurani dâire-i hakikat-ı irşadından hâriç bir surette kâinata baksan; elbette kâinatın şeklini bir matemhâne-i umumî hükmünde ve mevcûdâtı birbirine ecnebi, belki düşman ve câmidatı dehşetli cenazeler ve bütün zevi'l-hayâtı zevâl ve firâkın sillesiyle ağlayan yetimler hükmünde görürsün.

Şimdi bak: O'nun neşrettiği nur ile o matemhâne-i umumî, şevk u cezbe içinde bir zikirhâneye inkılâb etti. O ecnebi, düşman mevcudât, birer dost ve kardeş şekline girdi. O câmidât-ı meyyite-i sâmite; birer munis memur, birer musahhar hizmetkâr vaziyetini aldı ve o ağlayıcı ve şekvâ edici kimsesiz yetimler, birer tesbih içinde zâkir veya vazife paydosundan şâkir suretine girdi.

BEŞİNCİ REŞHA:Hem o nur ile; kâinattaki harekât, tenevvüât, tebeddülât, tegayyürât mânasızlıktan ve abesiyetten ve tesâdüf