Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 137

Sebeb-i kusur tevehhüm edilen tekraratındaki lem'a-i i'caza bak ki: Kur'ân hem bir kitâb-ı zikir, hem bir kitâb-ı dua, hem bir kitâb-ı dâvet olduğundan içinde tekrar müstahsendir, belki elzemdir ve eblağdır. Ehl-i kusurun zannı gibi değil... Zira zikrin şe'ni; tekrar ile tenvirdir. Duanın şe'ni; terdad ile takrirdir. Emir ve dâvetin şe'ni; tekrar ile te'kiddir. Hem herkes her vakit bütün Kur'ân'ı okumağa muktedir olamaz. Fakat bir sureye galiben muktedir olur. Onun için en mühim makasıd-ı Kur'âniye ekser uzun surelerde derc edilerek her bir sure bir küçük Kur'ân hükmüne geçmiş. Demek, hiç kimseyi mahrum etmemek için Tevhid ve Haşir ve Kıssa-i Musa gibi bâzı maksatlar tekrar edilmiş.

Hem cismanî ihtiyaç gibi, mânevî hâcât dahî muhteliftir. Bâzısına insan her nefes muhtaç olur. (Cisme hava, ruha hû gibi.) Bâzısına her saât (Bismillah gibi.) ve hâkeza... Demek tekrar-ı âyet, tekerrür-ü ihtiyaçtan ileri gelmiş ve o ihtiyaca işaret ederek uyandırıp teşvik etmek, hem iştiyakı ve iştihayı tahrik etmek için tekrar eder.

Hem Kur'ân müessistir. Bir Dîn-i Mübin'in esasatıdır ve şu âlem-i İslâmiyet'in temelleridir ve hayât-ı içtimâiye-i beşeriyeyi değiştirip,