Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 140

Evet der:

"Güneş döner." Bu "döner" tâbiriyle; kış-yaz, gece-gündüzün deveranındaki muntazam tasarrufât-ı kudreti ihtar ile azamet-i Sâni'i ifham eder. İşte bu dönmek hakîkatı ne olursa olsun, maksûd olan ve hem mensuc, hem meşhud olan intizama te'sir etmez.

Hem der:

Şu "sirac" tâbiriyle, âlemi bir kasır suretinde, içinde olan eşya ise; insana ve zîhayata ihzar edilmiş müzeyyenât ve mat'umât ve levazımât olduğunu ve Güneş dahî musahhar bir mumdar olduğunu ihtar ile rahmet ve ihsân-ı Hàlıkı ifham eder.

Şimdi bak şu sersem ve geveze felsefe ne der? Bak diyor ki:

"Güneş, bir kitle-i azîme-i mâyia-i nâriyedir. Ondan fırlamış olan seyyârâtı etrafında döndürüp, cesameti bu kadar, mâhiyeti böyledir, şöyledir!.." Mûhiş bir dehşetten, müthiş bir hayretten başka, ruha bir kemâl-i ilmî vermiyor. Bahs-i Kur'ân gibi etmiyor. Buna kıyasen bâtınen kof, zâhiren mutantan felsefî mes'elelerin ne kıymette olduğunu anlarsın. Onun