Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 154

Mâdem zâtında ve vazifesinde ve dininde, en yüksek ve güzel ahlâkları ve en ulvî ve mükemmel seciyeleri ve en kıymettar ve makbul hasletleri bulunuyor; elbette o Zât, mevcûdâttaki kemâlâtın ve ahlâk-ı âliyenin misali ve mümessili ve timsâli ve üstadıdır. Öyle ise, zâtında ve vazifesinde ve dininde şu kemâlât ise; hakkaniyetine ve sıdkına o kadar kuvvetli bir nokta-i istinattır ki, hiçbir cihette sarsılmaz.

Dördüncü Esas:Hem mâden-i kemâlât ve muallim-i ahlâk-ı âliye olan o dellâl-ı vahdaniyet ve saâdet, kendi kendine söylemiyor; belki söylettiriliyor. Evet Hàlık-ı Kâinât tarafından söylettiriliyor. Üstad-ı Ezelîsinden ders alır, sonra ders verir. Çünkü sâbık işaretlerde kısmen beyan edilen binler delail-i nübüvvetle; Hàlık-ı Kâinât bütün o mu'cizatı O'nun elinde halketmekle gösterdi ki; O, O'nun hesabına konuşuyor, onun kelâmını tebliğ ediyor.

Hem ona gelen Kur'ân ise içinde, dışında kırk vech-i i'caz ile gösterir ki, o Cenâb-ı Hakk'ın tercümanıdır.

Hem o kendi zâtında bütün ihlâsıyla ve takvâsıyla ve ciddiyetiyle ve emânetiyle ve sâir bütün ahval ve etvârıyla gösterir ki; o kendi namına, kendi fikriyle demiyor.. belki Hàlıkı namına konuşuyor.