Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 164

tavsife yetişememeleri gösteriyor ki, duada dahî onun misli yoktur. Risale-i Münâcât'ın başında, Cevşenü'l-Kebir'in doksandokuz fıkrasından bir fıkranın kısacık bir meâlinin beyan edildiği yere bakan adam, Cevşen'in dahî misli yoktur diyecek.

Hem tebliğ-i risalette ve nâsı hakka dâvette o derece metanet ve sebât ve cesâret göstermiş ki; büyük devletler, büyük dinler, hattâ kavim ve kabîlesi ve amucası ona şiddetli adâvet ettikleri halde, zerre miktar bir eser-i tereddüt, bir telaş, bir korkaklık göstermemesi ve tek başıyla bütün dünyaya meydan okuması ve başa da çıkarması ve İslâmiyeti dünyanın başına geçirmesi isbât eder ki; tebliğ ve dâvette dahi misli olmamış ve olamaz.

Hem îmânda öyle fevkalâde bir kuvvet ve hârika bir yakîn ve mu'cizane bir inkişaf ve cihanı ışıklandıran bir ulvî itikad taşımış ki; o zamanın hükümranı olan bütün efkârı ve akîdeleri ve hükemanın hikmetleri ve ruhanî reislerin ilimleri ona muarız ve muhâlif ve münkir oldukları halde; onun ne yakînine, ne itikadına, ne itimadına, ne itmi'nanına hiçbir şüphe, hiçbir tereddüt, hiçbir zaaf, hiçbir vesvese vermemesi.. ve mânevîyatta ve meratib-i îmâniyede terakkî eden başta Sahâbeler,