Sünnet-i Seniyye Ris. kitabının 46. sayfası — Sünnet-i Seniyye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ve dâhilî fitnelere maruz kalacağını nazar-ı nübüvvetle görmüş, Hazret-i Ali'yi me'yûsiyetten ve ümmetini onun hakkında sû-i zandan kurtarmak için

مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِىٌّ مَوْلاَهُ

gibi mühim hadîslerle Ali'yi teselli ve ümmeti irşad etmiştir.

Hazret-i Ali'ye karşı şîa-yı velâyetin ifratkârâne muhabbetleri ve tarîkat cihetinden gelen tafdilleri, kendilerini şîa-i hilâfet derecesinde mes'ul etmez. Çünkü ehl-i velâyet meslek itibariyle, muhabbet ile mürşidlerine bakarlar. Muhabbetin şe'ni ifrattır. Mahbubunu makamından fazla görmek arzu ediyor ve öyle de görüyor. Muhabbetin taşkınlıklarında ehl-i hâl mâzur olabilirler. Fakat onların muhabbetten gelen tafdili, Hulefa-i Raşidîn'in zemmine ve adâvetine gitmemek şartıyla ve usûl-i İslâmiyenin hâricine çıkmamak kaydıyla mâzur olabilirler.

Şîa-yı hilâfet ise; ağrâz-ı siyaset, içine girdiği için, garazdan, tecâvüzden kurtulamıyorlar, îtizar hakkını kaybediyorlar. Hattâ

لاَ لِحُبِّ عَلِىٍّ بَلْ لِبُغْضِ عُمَرَ

cümlesine mâsadak olarak Hazret-i Ömer'in (R.A.) eliyle İran milliyeti ceriha aldığı için, intikamlarını hubb-u

Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 46

Sünnet-i Seniyye Ris. uygulamada, çevrimdışı