Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 48

Hazret-i Ali'nin (R.A.) şahsî kemâlât-ı hârikasıyla, hilâfet zamanındaki dâhilî bilmecburiye girdiği elîm vakıalardan gelen ve sû-i zanlara maruz olan hilâfet mücahedeleri beraber mîzanın diğer kefesine bırakılsa, elbette Hazret-i Sıddîk'ın (R.A.) veyahut Faruk'un (R.A.) veyahut Zinnureyn'in (R.A.) kefesi ağır geldiğini Ehl-i Sünnet görmüş, tercih etmiş.

Hem Onikinci ve Yirmidördüncü Sözlerde isbât edildiği gibi: Nübüvvet, velâyete nisbeten derecesi o kadar yüksektir ki; nübüvvetin bir dirhem kadar cilvesi, bir batman kadar velâyetin cilvesine müreccahtır. Bu nokta-i nazardan Hazret-i Sıddık-ı Ekber'in ve Faruk-u Âzam'ın veraset-i nübüvvet ve tesis-i ahkâm-ı risâlet noktasında hisseleri taraf-ı İlahîden ziyâde verildiğine, hilâfetleri zamanlarındaki muvaffakıyetleri Ehl-i Sünnet ve Cemaate delil olmuş. Hazret-i Ali'nin kemâlât-ı şahsiyesi, o veraset-i nübüvvetten gelen o ziyâde hisseyi hükümden ıskât edemediği için, Hazret-i Ali, Şeyheyn-i Mükerremeyn'in zaman-ı hilâfetlerinde onlara şeyhülislâm olmuş ve onlara hürmet etmiş.

Acaba Hazret-i Ali'yi seven ve hürmet eden ehl-i hak ve sünnet, Hazret-i Ali'nin sevdiği ve ciddî hürmet ettiği Şeyheyni nasıl