Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 57

benim elimde bir cüz-i ihtiyarîden başka hiçbir şey yoktur ki, ona dayanıp onunla mukâbele edeyim. (Hâşiye 8)

(Hâşiye 8): Îmân, o cüz-i lâyetecezza hükmündeki cüz-i ihtiyarî yerine, gayr-ı mütenahî bir kudrete istinat etmek için bir vesika verir ve belki îmân bir vesikadır.

Halbuki o cüz-i ihtiyarî denilen silâh-ı insanî hem âciz, hem kısadır. Hem ayarı noksandır. İcad edemez, kisbden başka hiçbir şey elinden gelmez. (Hâşiye 9)

(Hâşiye 9): Îmân, o cüz-i ihtiyarîyi, Allah namına isti'mâl ettirip, her şeye karşı kâfi getirir. Bir askerin cüz'î kuvvetini devlet hesabına isti'mâl ettiği vakit, binler kuvvetinden fazla işler görmesi gibi...

Ne geçmiş zamâna hulûl edebilir, ne de gelecek zamâna nüfuz edebilir. Mâzi ve müstakbele ait emellerime ve elemlerime faidesi yoktur. (Hâşiye 10)

(Hâşiye 10): Îmân, dizginini cism-i hayvanînin elinden alıp kalbe, ruha teslim ettiği için; mâziye