Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 73

seniyyenin mes'eleleri, hattâ küçük âdâbları, gemilerde hatt-ı hareketi gösteren kıblenameli birer pusula gibi, hadsiz zararlı, zulümatlı yollar içinde birer düğme hükmünde görüyordum.

Hem o seyahât-ı rûhiyede çok tazyikât altında gâyet ağır yükler yüklenmiş bir vaziyette kendimi gördüğüm zamanda, sünnet-i seniyyenin o vaziyete temas eden mes'elelerine ittiba' ettikçe, benim bütün ağırlıklarımı alıyor gibi bir hiffet buluyordum. Bir teslimiyetle tereddütlerden ve vesveselerden, yâni "Acaba böyle hareket hak mıdır, maslahât mıdır?" diye endişelerden kurtuluyordum. Ne vakit elimi çektiysem, bakıyordum: Tazyikât çok. Nereye gittikleri anlaşılmayan çok yollar var. Yük ağır, ben de gâyet âcizim. Nazarım da kısa, yol da zulümatlı... Ne vakit Sünnete yapışsam; yol aydınlaşıyor, selâmetli yol görünüyor, yük hafifleşiyor, tazyikât kalkıyor gibi bir hâlet hissediyordum.

İşte o zamanlarımda İmâm-ı Rabbânî'nin hükmünü bilmüşâhede tasdik ettim.

DÖRDÜNCÜ NÜKTE:Bir zaman râbıta-i mevtten ve

kaziyesindeki tasdikten ve âlemin zevâl ve fenâsından gelen bir hâlet-i ruhiyeden kendimi acib bir âlemde gördüm.