Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 75

İşte o pek acib ve çok hazîn hâlette iken, îman ve Kur'ândan gelen bir medetle

âyeti imdâdıma yetişti ve gâyet emniyetli ve selâmetli bir gemi hükmüne geçti. Ruh, kemâl-i emniyetle ve sürurla o âyetin içine girdi. Evet anladım ki; âyetin mâna-yı sarihinden başka bir mâna-yı işârîsi, beni teselli etti ki, sükûnet buldum ve sekinet verdi.

Evet nasılki mâna-yı sarihi, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'a der: "Eğer ehl-i dalâlet arka verip senin şeriât ve sünnetinden i'raz edip Kur'ân'ı dinlemeseler, merak etme! Ve de ki: Cenâb-ı Hak bana kâfidir. Ona tevekkül ediyorum. Sizin yerlerinize ittiba' edecekleri yetiştirir. Taht-ı saltanatı herşeyi muhîttir. Ne âsiler, hududundan kaçabilirler ve ne de istimdât edenler medetsiz kalırlar!" Öyle de mâna-yı işarîsiyle der ki:

Ey insan ve ey insanın reisi ve mürşidi! Eğer bütün mevcudât seni bırakıp fenâ yolunda ademe giderse, eğer zîhayatlar senden müfarakât edip ölüm yolunda koşarsa, eğer insanlar seni terkedip mezaristana girerse,