Sünuhat Tüluhat İşârat — Sayfa 31

hubb-u nefisten neş'et eden, inhisar-ı zihniyet illetiyle mâluldür. Ve Kur'ân'ın câmiiyetinden ve umum tabakât-ı beşere şümûl-ü hitabından gafletle mes'uldür.

Hem tahtiecilik fikri, sû-i zan ve tarafgirlik hissinin menbaı olduğundan, İslâm'da lâzım olan tesânüd-ü ervah, tevhid-i kulûb, tahabbüb ve teavüne büyük rahneler açmıştır. Halbuki hüsn-ü zanla, muhabbet ve vahdetle memuruz.

* * *

Bu mes'eleyi yazdıktan biraz zaman sonra, bir gece rüyada Cenab-ı Peygamber Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimiz'i gördüm. Bir medresede huzur-u saâdette bulunuyordum. Cenab-ı Peygamber bana Kur'ân'dan ders vereceklerdi. Kur'ân'ı getirdikleri sırada, Hazret-i Peygamber Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimiz, Kur'ân'a ihtiramen kıyam buyurdular. O dakikada şu kıyamın, ümmeti irşad için olduğu birden hatırıma geldi.

Bilâhere bu rüyayı, suleha-yı ümmetten bir zâta hikâye ettim. Şu suretle tâbir etti: "Bu büyük bir işaret ve beşarettir ki, Kur'ân-ı Azîmüşşân lâyık olduğu mevki-i muallâyı bütün cihanda ihraz edecektir."

* * *