Sünuhat Tüluhat İşârat — Sayfa 50

meyl-i zulüm hadsizdir. Lâsiyyema enenin eşkâl-i habisesi olan hodgamlık, hodfikirlik, hodbinlik, hodendişlik, gurur ve inat o meyle inzimam etse, öyle ekberü'l-kebairi icad eder ki, daha beşer ona isim bulmamış. Cehennem'in lüzumuna delil olduğu gibi, cezası da yalnız Cehennem olabilir.

Meselâ; birisinin bir sıfatından darılsa, mecma-i evsaf-ı mâsume olan şahsına, hattâ ehibbasına, hattâ meslekdaşına zulmünü teşmil eder,

ya karşı temerrüd eder.

Meselâ: Muhteris bir intikam veya müntakim bir hilâfıyla bir kere demiş: "İslâm mağlup olacak, kalbi parçalanacak." Sırf o müraî ruhtan gelen, yalancı fikirden çıkan meş'um sözünü doğru göstermek için; İslâm mağlubiyetini, İslâm perişaniyetini arzu eder, alkışlar, hasmın darbesinden mütelezziz olur.

İşte şu alkışı ve gaddar telezzüzüdür ki, mecruh İslâm'ı müşkül mevkide bırakmış. Zira hançerini İslâm'ın ciğerine saplamış olan hasım, "Sükût et!.." demiyor. "Alkışla, mütelezziz ol, beni sev!.." diyor, onları misal gösteriyor.

İşte size dehşetli bir günah ve zulüm ki,