Türkçesi

Türkçesi

S– Kimsin? Ölsen yine sen misin? Bedenin inhilali ruhun şahsiyetine te'sir etmez mi?

C– Ben bu anda, seksen Said'den telhis ile tezâhür etmişim. Onlar müselsel şahsî kıyâmetler ve müteselsil {(*) Müstensih kalem-i kudrettir.} istinsahlar ile çalkalanıp şu zamâna beni fırlatmışlar.

Şu (Said) yetmiş dokuz meyyit, bir hayy-ı nâtıkın fihristesidir. Eğer zamanın suyu donup dursa, mütemessil olan o Saidler birbirlerini görseler, şiddet-i tehalüften birbirlerini tanımayacaklardır. Ben onların üstünde yuvarlandım; hasenât, lezzât dağıldı kaldı. Seyyiât, âlâm toplandı, yüklendi. Nasılki şimdi o merhalelerde dâima ben benim.

Öyle de mevtimle gelecek menzillerde de yine ben benim. Lâkin her senede şu menzilhânelerdeki zerrât, iki muhaceret-i umumî yaptığından, ene dahî libasını değiştirir, yırtılmış Said'i atar, yeni Said'i giyer.

* * *

İn'ikas {(*) Tuluat'ın âhirine dikkat.} ya hüviyeti veya hüviyetle hâsiyeti veya hüviyetle mâhiyeti tutar.

Birbirinden eltaf ve eşeff, kudretin çok âyineleri vardır. Camdan suya, sudan havaya, havadan esîre, esîrden âlem-i misale, hattâ zamâna, hattâ fikre ilââhir tenevvû ediyor. Suda kesifin aksi, aslın aynı değilse, nurânîde gayrı da değil, havada aynıdır.

Hava âyinesinde bir kelime milyonlar kelimât olur. Kudretin şu matbaasında sırr-ı tenâsül, kalem-i sun'-u İlâhî acib istinsah ediyor.

* * *

Misleyn telakki edilen zıddeyn

Zevkî olan sofiye vahdetü'l-vücudu, Allah hesabına kâinatı inkârdır.

Fikrî olan felsefe ve zaîfü'l-itikadların lisanında olan vahdetü'l-vücud ise, hâşâ kâinât hesabına Allah'ı inkârdır.

Biri vahdetü'ş-şuhûd, diğeri vahdetü'l-mevcudu tazammun eder.