Tabiat Risalesi — Sayfa 46

zemin yüzünde îcad eden ve semâvât ve arzı altı günde halkeden ve altı haftada, her baharda, kâinattan daha sanatlı, hikmetli zîhayat bir kâinatı inşâ eden bir kudret-i Ezeliye, bir ilm-i Ezelî'nin dairesinde, plânları ve miktarları taayyün eden mevcûdât-ı ilmiyeyi, göze göstermeyen bir ecza ile yazılan ve görünmeyen bir yazıyı göstermek için sürülen bir ecza misillû, gayet kolay o mâdûmât-ı hâriciye olan mevcûdât-ı ilmiyeye vücûd-u hâricî vermeyi o kudret-i Ezeliye'den uzak görmek ve îcadı inkâr etmek, evvelki güruh olan Sofestaîlerden daha ziyade ahmakâne ve câhilânedir. Bu bedbahtlar, âciz-i mutlak ve yalnız bir cüz-i ihtiyarîden başka ellerinde olmayan firavunlaşmış kendi nefisleri, hiçbir şeyi îdam ve yok edemediklerinden ve hiçbir zerreyi, bir maddeyi, hiçten, yoktan îcad edemediklerinden ve güvendikleri esbâb ve tabiatın ellerinde hiçten îcad gelmediği cihetle, ahmaklıklarından diyorlar: "Yoktan var olmaz, var da yok olmaz" deyip, bu bâtıl ve hata düsturu, Kadîr-i Mutlak'a teşmil etmek istiyorlar.

Evet, Kadîr-i Zülcelâl'in iki tarzda îcadı var.

Biri ihtirâ ve ibdâ iledir.Yani hiçten, yoktan vücûd veriyor ve ona lâzım her şeyi de hiçten îcad edip eline veriyor.