Uhuvvet Risalesi — Sayfa 20

cemaât-ı İslâmiyeye hizmet dâvâ edenlere ne olmuş ki; birbiri arkasında tehâcüm vaziyetini alan hadsiz düşmanlar varken cüz'î adâvetleri unutmayıp, düşmanların hücûmuna zemin hazır ediyorlar. Şu hal bir sukuttur, bir vahşettir. Hayât-ı içtimâiye-i İslâmiyeye bir hıyânettir.

Medâr-ı ibret bir hikâye:Bedevi aşiretlerinden Hasenan aşiretinin birbirine düşman iki kabilesi varmış. Birbirinden belki elli adamdan fazla öldürdükleri halde, Sipkan veya Hayderan aşireti gibi bir kabile karşılarına çıktığı vakit; o iki düşman taife, eski adâveti unutup omuz omuza verip, o hâricî aşireti def'edinceye kadar dâhilî adâveti hatırlarına getirmezlerdi.

İşte ey mü'minler! Ehl-i îman aşiretine karşı tecâvüz vaziyetini almış ne kadar aşiret hükmünde düşmanlar olduğunu bilir misiniz? Birbiri içindeki dâireler gibi yüz dâireden fazla vardır. Her birisine karşı tesânüd ederek, el ele verip müdâfaa vaziyeti almaya mecbur iken; onların hücumunu teshil etmek, onların harîm-i İslâm'a girmeleri için kapıları açmak hükmünde olan garazkârâne tarafgirlik ve adâvetkârâne inat, hiçbir cihetle ehl-i îmâna yakışır mı? O düşman dâireler, ehl-i dalâlet ve ilhaddan tut, tâ ehl-i küfrün âlemine, tâ