Yirmi Üçüncü Söz — Sayfa 57

İKİNCİ KELİME:

Şu kelimede şifalı, saadetli bir müjde vardır. Şöyle ki:

Kâinatın ekser envâiyle alâkadar ve o alâkadarlık yüzünden perişan ve keşmekeş içinde boğulmak derecesine gelen rûh-u beşer ve kalb-i insan

kelimesinde bir melce, bir halâskâr bulur ki; onu bütün o keşmekeşten, o perişâniyetten kurtarır. Yani,

mânen der:

"Allah birdir. Başka şeylere müracaat edip yorulma, onlara tezellül edip minnet çekme, onlara temelluk edip boyun eğme, onların arkasına düşüp zahmet çekme, onlardan korkup titreme! Çünkü; Sultan-ı Kâinat birdir. Herşeyin anahtarı O'nun yanında; herşeyin dizgini O'nun elindedir; herşey O'nun emriyle halledilir. O'nu bulsan, her matlûbunu buldun; hadsiz minnetlerden, korkulardan kurtuldun."

ÜÇÜNCÜ KELİME:

Yani; nasılki ulûhiyetinde ve