Yirmi Üçüncü Söz — Sayfa 60

BEŞİNCİ KELİME:

Yani: Hamd ve sena, medih ve minnet O'na mahsustur; O'na lâyıktır. Demek nîmetler O'nundur ve O'nun hazinesinden çıkar. Hazine ise, daimîdir. İşte şu kelime, şöyle müjde verip diyor ki:

Ey insan! Nîmetin zevâlinden elem çekme; çünkü, rahmet hazinesi tükenmez. Ve lezzetin zevalini düşünüp, o elemden feryad etme. Çünkü, o nîmet meyvesi, bir rahmet-i bînihayenin semeresidir; ağacı bâki ise, meyve gitse de yerine gelen var. Nîmetin lezzeti içinde, o lezzetten yüz derece daha ziyade lezzetli bir iltifat-ı rahmeti hamd ile düşünüp; lezzeti birden yüz derece yapabilirsin.

Nasılki bir padişah-ı zîşânın sana hediye ettiği bir elma lezzeti içinde yüz belki bin elmanın lezzetinin fevkinde, bir iltifat-ı şâhâne lezzetini sana ihsas ve ihsan eder.

Öyle de:

kelimesiyle, yani hamd ve şükür ile; yani nîmetten in'âmı hissetmekle; yani Mün'im'i tanımakla ve in'âmı düşünmekle; yani O'nun rahmetinin iltifatını ve şefkatinin teveccühünü ve in'âmının