Yirmi Üçüncü Söz — Sayfa 61

devamını düşünmekle; nîmetten bin derece daha leziz, manevî bir lezzet kapısını sana açar.

ALTINCI KELİME:

Yani; hayatı veren O'dur. Ve hayatı rızık ile idâme eden de O'dur. Ve levâzımat-ı hayatı da ihzar eden yine O'dur. Ve hayatın âlî gayeleri O'na aittir ve mühim neticeleri O'na bakar, yüzde doksandokuz meyvesi O'nundur. İşte şu kelime; şöyle fâni ve âciz beşere nidâ eder, müjde verir ve der:

Ey insan! Hayatın ağır tekâlifini omuzuna alıp zahmet çekme. Hayatın fenâsını düşünüp, hüzne düşme. Yalnız dünyevî, ehemmiyetsiz meyvelerini görüp, dünyaya gelişinden pişmanlık gösterme. Belki, o sefîne-i vücûdundaki hayat makinesi, Hayy-ı Kayyûm'a aittir. Masârif ve levâzımâtını, o tedârik eder. Ve o hayatın pek kesretli gayeleri ve neticeleri var ve O'na aittir.

Sen o gemide bir dümenci neferisin. Vazifeni güzel gör, ücretini al, keyfine bak. O hayat sefinesi, ne kadar kıymettar olduğunu ve ne kadar güzel faideler verdiğini ve o sefîne sahibi zâtın, ne kadar Kerîm ve Rahîm