Altıncı Deva

deşilse, ruhtan bir lezzet akıyor, şükürler takattur ediyor.

Sana"Vâ esefâ! Vâ hasretâ!"dedirten, eski zamanda geçirdiğin lezzetli ve safâlı o hallerdir ki; zevâlleriyle, senin ruhunda daimî bir elem irsiyet bırakıp, ne vakit düşünsen, o elem yine deşiliyor, esef ve hasret akıtıyor.

Mâdem bir günlük gayr-ı meşrû lezzet, bazen bir sene mânevî elem çektiriyor. Ve muvakkat bir günlük hastalıkla gelen elem, çok günler mânevî lezzet-i sevapla beraber, zevalindeki halâs ve kurtulmaktan gelen mânevî lezzet vardır. Senin başındaki şimdilik bu muvakkat hastalığın neticesi ve iç yüzündeki sevabı düşün,"Bu da geçer, yâ Hû!"de, şekvâ yerinde şükret.

ALTINCI DEVÂ

(Hâşiye): Fıtrî bir surette bu Lem'a tahattur ettiğinden, altıncı mertebede iki devâ yazılmış. Fıtrîliğine ilişmemek için öylece bıraktık, belki bir sır vardır diye değiştirmedik.

Ey dünya zevkini düşünüp hastalıktan ıztırap çeken kardeşim!

Bu dünya eğer dâimî olsaydı.. ve yolumuzda ölüm olmasaydı.. ve firak ve zevâlin