Zühret-ün Nur — Sayfa 123

eseridir. Yoksa, yüzbin muhâl içinde, değil vücuda gelmek, belki imkân dâiresinden çıkıp, imtina' dâiresine girecek ve mümkün suretinden çıkıp, mümteni' mâhiyetine girecek ve hiçbir şey vücuda gelmeyecek, belki de vücuda gelmesi muhâl olacaktır.

İşte, bu gâyet ince ve gâyet kuvvetli ve gâyet derin ve gâyet zâhir bir bürhan ile şeytanın muvakkât bir şakirdi ve ehl-i dalâletin ve ehl-i felsefenin bir vekili olan nefsim sustu. Ve lillâhilhamd, tam îmâna geldi. Ve dedi ki: Evet bana öyle bir Hâlık ve Rab lâzım ki, en küçük hatırât-ı kalbimi ve en hafî niyazımı bilecek ve en gizli ihtiyâc-ı ruhumu yerine getirdiği gibi, bana saâdet-i ebediyeyi vermek için, koca dünyayı âhirete tebdil edecek ve bu dünyayı kaldırıp âhireti yerine kuracak, hem sineği halkettiği gibi semâvatı da icad edecek; hem güneşi semânın yüzüne bir göz olarak çaktığı gibi bir zerreyi de gözbebeğimde yerleştirecek bir kudrete mâlik olsun. Yoksa sineği halkedemeyen, hatırât-ı kalbime müdahale edemez, niyaz-ı ruhumu işitemez.. semâvatı halketmeyen, saâdet-i ebediyeyi bana veremez. Öyle ise benim Rabbim odur ki; hem hatırât-ı kalbimi ıslah eder, hem cevv-i havayı bulutlarla bir saatte doldurup boşalttığı gibi,