Zühret-ün Nur — Sayfa 133

göndermiş ki, "Senden bir Abdurrahmân aldım; mukâbilinde bu gördüğün Mustafa gibi otuz Abdurrahmân o vazife-i dîniyede sana hem talebe, hem birâderzâde, hem evlâd-ı mânevî, hem kardeş, hem fedakâr arkadaş vereceğim." Evet, lillâhilhamd otuz Abdurrahmân'ı verdi. O vakit dedim: Ey ağlayan kalbim! Mâdem bu nümûneyi gördün ve onunla o mânevî yaraların en mühimmini tedâvi etti; sâir bütün seni müteessir eden yaraları da tedâvi edeceğine kanâatın gelmelidir.

İşte ey benim gibi ihtiyarlık zamanında gâyet sevdiği evlâdını veya akrabasını kaybeden ve beline yüklenmiş ihtiyarlığın ağır yüküyle beraber firaktan gelen ağır gamları da başına yüklenen ihtiyar kardeşler ve ihtiyâre hemşireler! Benim vaziyetimi anladınız ki sizinkinden çok şiddetli iken, mâdem böyle bir âyet-i kerîme tedâvi etti, şifa verdi; elbette Kur'ân-ı Hakîm'in eczahâne-i kudsiyesinde, umum dertlerinize şifa verecek ilâçları vardır. Eğer îmân ile ona müracaât edip ve ibâdetle o ilâçları isti'mâl etseniz, belinizde ve başınızdaki o ihtiyarlığın ve gamların ağır yükleri gâyet hafifleşecektir.

Bu mebhasın uzun yazılmasının sırrı ise, merhum Abdurrahmân'a ziyâde duâ-yı rahmet