Zühret-ün Nur — Sayfa 192

ebedî olsaydı; elîmâne teesürât ve me'yusane teellümatın bir mânası olurdu. Fakat mâdem dünya bir misâfirhanedir; vefat eden çocuk nereye gitmişse, siz de biz de oraya gideceğiz. Ve hem bu vefat ona mahsus değil, umumî bir caddedir. Hem mâdem müfârakât dahî ebedî değil; ileride hem berzahta, hem Cennet'te görüşülecektir.

demeli. O verdi, O aldı."Elhamdülillahi âlâ külli hâl"deyip sabır ile şükretmeli.

BEŞİNCİ NOKTA:Rahmet-i İlâhiye'nin en latif, en güzel, en hoş, en şirin cilvelerinden olan şefkat; bir iksir-i nuranîdir. Aşktan çok keskindir. Çabuk Cenâb-ı Hakk'a vusûle vesile olur. Nasıl aşk-ı mecâzî ve aşk-ı dünyevî, pek çok müşkülâtla aşk-ı hakikîye inkılâb eder. Cenâb-ı Hakk'ı bulur. Öyle de, şefkat –fakat müşkilâtsız– daha kısa, daha sâfi bir tarzda kalbi Cenâb-ı Hakk'a rabteder.

Gerek peder ve gerek vâlide, veledini bütün dünya gibi severler. Veledi elinden alındığı vakit, eğer bahtiyar ise, hakikî ehl-i îman ise; dünyadan yüzünü çevirir, Mün'im-i Hakikî'yi bulur. Der ki:"Dünya mâdem fânidir, değmiyor alâka-i kalbe"Veledi nereye gitmişse,