Zühret-ün Nur — Sayfa 193

oraya karşı bir alâka peyda eder, büyük manevî bir hâl kazanır.

Ehl-i gaflet ve dalâlet, şu beş hakikattaki saadet ve müjdeden mahrumdurlar. Onların hâli ne kadar elîm olduğunu şununla kıyas ediniz ki: Bir ihtiyar hanım gayet sevdiği sevimli bir tek çocuğunu sekeratta görüp, dünyada tevehhüm-ü ebediyet hükmünce, gaflet veya dalâlet neticesinde mevti; adem ve firâk-ı ebedî tasavvur ettiğinden, yumuşak döşeğine bedel kabrin toprağını düşünüp gaflet veya dalâlet cihetiyle, Erhamürrâhimîn'in Cennet-i rahmetini, Firdevs-i nîmetini düşünmediğinden, ne kadar me'yûsâne bir hüzün ve elem çektiğini kıyas edebilirsin.

Fakat vesile-i saadet-i dâreyn olan îman ve İslâmiyet, mü'mine der ki: "Şu sekeratta olan çocuğun Hàlık-ı Rahîmi, onu bu fâni dünyadan çıkarıp Cennetine götürecek. Hem sana şefaatçı, hem ebedî bir evlat yapacak. Müfârakat muvakkattır, merak etme.

de, sabret.

Said Nursî