Zühret-ün Nur — Sayfa 95

birer teselliye ve o vahşetleri birer birer ünsiyete çevirdi. Şöyle ki:

İman; o vahşetli geçmiş zamanın mezar-ı ekber suretini yırtıp, ünsiyetli bir meclis-i münevver ve bir mecma-i ahbab olduğunu biaynelyakîn, bihakkalyakîn gösterdi.

Hem îmân; bir kabr-i ekber suretinde nazar-ı gaflete görünen gelecek zamanı, sevimli saâdet saraylarında bir ziyâfet-i Rahmâniye meclisi suretinde biilmelyakîn gösterdi.

Hem îmân; nazar-ı gaflete bir tabut vaziyetinde görünen hazır zamanı ve o hazır günün tabutiyet şeklini kırıp, o hazır gün; uhrevî bir ticaretgâh dükkânı ve şa'şaalı bir misâfirhâne-i Rahmânî suretinde bilmüşâhede gösterdi.

Hem îmân; nazar-ı gafletle ömür ağacının başında cenaze şeklinde görünen tek meyvesi cenaze olmadığını, belki ebedî bir hayata mazhar ve ebedî bir saâdete namzet olan ruhumun, eskimiş yuvasından, yıldızlarda gezmek için çıktığını, biilmelyakîn gösterdi.

Hem îmân; kemiklerimle, mebde-i hilkatimin toprağı, ayak altında ehemmiyetsiz mahvolmuş kemikler olmadığını; belki o toprak,