Zühret-ün Nur — Sayfa 96

rahmet kapısı ve Cennet salonunun bir perdesi olduğunu sırr-ı îmân ile gösterdi.

Hem îmân; nazar-ı gafletle, arkamda, hiçlikte, yokluk karanlığında yuvarlanan dünyanın vaziyetini sırr-ı Kur'ân ile gösterdi ki; o zâhirî zulümatta yuvarlanan dünya ise; vazifesi bitmiş, mânasını ifade etmiş, neticelerini kendine bedel vücudda bırakmış bir kısım mektubât-ı Samedaniye ve sahâif-i nukûş-u Sübhaniye olduğunu gösterdi. Dünyanın mâhiyeti ne olduğunu biilmelyakîn bildirdi.

Hem îmân; ileride gözünü açıp bana bakan kabri ve kabrin arkasında ebede giden caddeyi, nûr-u Kur'ân ile gösterdi ki; o kabir, kuyu kapısı değil, belki âlem-i nurun kapısıdır. Ve o yol ise, hiçliğe ve ademistana değil, belki vücuda, nûristana ve saâdet-i ebediyeye giden yol olduğunu tam kanâât verecek bir derecede gösterdiğinden, dertlerime hem derman, hem merhem oldu.

Hem îmân; o elinde pek cüz'î bir kesb bulunan cüz'î bir cüz'-i ihtiyarî yerine, o hadsiz düşman ve zulmetlere karşı, gayr-ı mütenahî bir kudrete istinat etmek ve hadsiz bir rahmete intisab etmek için, o cüz'-i ihtiyarînin eline bir vesika veriyor.. belki de îmân, o cüz'-i ihtiyarînin elinde bir vesika oluyor.