Zühret-ün Nur — Sayfa 97

Hem o cüz'-i ihtiyarî olan silâh-ı insanî, gerçi zâtında hem kısa, hem âciz, hem noksandır. Fakat nasıl ki bir asker, cüz'î kuvvetini devlet hesabına isti'mâl ettiği vakit, binler derece kuvvetinden fazla işler görür; öyle de sırr-ı îmânla o cüz'î cüz'-i ihtiyarî, Cenâb-ı Hak namına O'nun yolunda isti'mâl edilse, beşyüz sene genişliğinde bir Cennet'i dahi kazanabilir.

Hem îmân; geçmiş ve gelecek zamâna nüfuz edemeyen o cüz'-i ihtiyarînin dizginini cismin elinden alıp, kalbe ve ruha teslim eder. Ruh ve kalbin dâire-i hayatı ise, cisim gibi hazır zamâna münhasır olmadığından, pek çok seneler mâziden, pek çok seneler istikbalden dâire-i hayatına dâhil olduğundan; o cüz'-i ihtiyarî, cüz'iyetten çıkıp külliyet kesbeder. Zaman-ı mâzinin en derin derelerine kuvvet-i îmân ile girebildiği ve hüzünlerin zulmetlerini def'edebildiği gibi; nur-u îmân ile istikbalin en uzak dağlarına kadar çıkar; korkuları izâle eder.

İşte ey benim gibi ihtiyarlık zahmetini çeken ihtiyar ve hemşire ihtiyâreler! Mâdem elhamdülillâh biz ehl-i îmânız ve mâdem îmânda bu kadar nurlu, lezzetli, sevimli, şirin defineler var ve mâdem ihtiyarlığımız bizi bu definenin içine daha ziyâde sevkediyor... Elbette