Şuâlar — Sayfa 957

meslek ve ahvâl-i ruhiyesinin rûhu olan ahkâm-ı Kur'âniyeyi ve kudret-i Rabbâniyeyi ispat ve maddiyyûnları susturan Zerrât Risalesine kuvvetli bir müşâbehet-i mânâ ile işaretini ispat eder. Hem Otuz Birinci Mertebede وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰى [1] cümlesiyle sarahata yakın bir tarzda Mirac-ı Ahmediyeyi (a.s.m.) delail-i akliye ile gayet makul ve kat'i bir surette ispat eden Otuz Birinci Söze hem sûre-i [2] اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ den iktibas ederek Otuz Birinci Mertebenin akabinde tekrar edilen وَبِاِقْتَرَبَتْ لِىَ اْلاُمُورُ تَقَرَّبَتْ [3] fıkrasiyle Otuz Birinci Sözün zeyli olan Şakk-ı Kamer risalesine sarahata yakın işaretini gösterir.

Hem Otuz İkinci Mertebede وَبِسُوَرِ الْقُرْاٰنِ حِزْبًا وَاٰيَةً [4] kısmıyla zerreden şemse kadar âlem-i asğar ve âlem-i ekberden şirki tard edip tesis-i ahkâm-ı Kur'âniyeyi ve rabıta-i Muhammediyeyi (a.s.m.) bina eden ve kuvvetli bir i'câz-ı Kur'ânî olan Otuz İkinci Söze işaretini ispat eder.

Hem Otuz Üçüncü Mertebede

وَاَسْئَلُكَ يَا مَوْلاَىَ بِفَضْلِكَ الَّذِى * عَلٰى كُلِّ مَااَنْزَلْتَ كُتُبًا تَفَضَّلَتْ * [5]

kelamıyla Otuz Üç adet Mektubat'a işaret eder.

İkinci Remiz: Hazret-i İmam-ı Ali (r.a.) Mektubat'a işaretten sonra Lem'alara işareti içinde Şuâlar'a da bakarak وَبِاْلاٰيَةِ الْكُبْرٰى اَمِنِّى مِنَ الْفَجَتْ [6] deyip Kur'ân'ın Âyetü'l- Kübrası olan

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ وَاْلاَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ * [7]

âyetinin hakikat-ı kübrâsını ve tefsir-i ekberini gösteren tevhid ve vahdet-i İlâhiyeyi kat'i burhanlarla ilân eder. Ve bütün Risale-i Nur'un mârifet aynasında gösterip o cihette Risale-i Nur'un fihriste-i ekberi olan ve ehl-i dünya ve ehl-i fennin son ve en büyük bildikleri ve buldukları çok müşkilat içinde ve dâr bir mevkide eflâkı seyreden dürbünlerine mukabil çok geniş mevkilere müşkilatsız bir tefekkürle seyr-i eflak ettiren bir mânevî dürbün-ü Kur'âniye ve her yerde su