Âyet-ül Kübra — Sayfa 156

lezzetlerini bildiği halde, dünyevî kırılacak şişe parçalarını onlara tercih etmek, ehl-i îman iken, ehl-i dalâlete o hubb-u dünya ve o sır için tâbî olmak tehlikesinden kurtarmanın çare-i yegânesi: Dünyada dahi cehennem azabını ve elemlerini göstermekle olur ki, Risale-i Nur o meslekten gidiyor.

Yoksa bu zamandaki küfr-ü mutlakın ve fenden gelen dalâletin ve sefâhetten gelen tiryakiliğin inadı karşısında, Cenâb-ı Hakk'ı tanıttırdıktan sonra ve Cehennem'in vücûdunu isbat ile ve onun azabı ile insanları fenalıktan ve seyyiattan vazgeçirmek yolu ile ondan, belki de yirmiden birisi ders alabilir. Ders aldıktan sonra da: "Cenab-ı Hak Gafûr-ur Rahîm'dir, hem Cehennem pek uzaktır" der, yine sefâhetine devam edebilir. Kalbi, ruhu hissiyatına mağlup olur.

İşte Risale-i Nur'daki ekser muvâzeneler, küfür ve dalâletin dünyadaki elîm ve ürkütücü neticelerini göstermekle, en muannid ve nefisperest insanları dahi o menhus gayr-ı meşru lezzetlerden ve sefâhetlerden bir nefret verip, aklı başında olanları tevbeye sevkeder.

O muvâzenelerden Altıncı, Yedinci, Sekizinci Sözler'deki küçük muvâzeneler ve Otuzikinci Söz'ün Üçüncü Mevkıfı'ndaki uzun