Âyet-ül Kübra — Sayfa 73

muharebe yolunu ihtiyar etmeleri isbat eder ki, o kısa yolda gitmek mümkün değildir.

Hem Kur'ân'ın dostları, Kur'ân'a benzemek ve taklid etmek şevkiyle ve düşmanları dahi Kur'ân'a mukabele ve tenkid etmek sevkiyle o vakitten beri yazdıkları ve yazılan ve telâhuk-u efkâr ile terakkî eden milyonlarla arabî kitablar ortada geziyor. Hiçbirisinin Ona yetişemediğini.. hatta en adî adam dahi dinlese, elbette diyecek: "Bu Kur'ân, bunlara benzemez ve onların mertebesinde değil. Ya onların altında veya umumunun fevkinde olacak." Umumunun altında olduğunu dünyada hiçbir fert, hiçbir kâfir, hatta hiçbir ahmak diyemez.. Demek, mertebe-i belâgatı umumun fevkindedir. Hatta

bir adam,

âyetini okudu. Dedi ki:

"Bu âyetin hârika telâkki edilen belâgatını göremiyorum." Ona denildi:

"Sen dahi bu seyyah gibi o zamana git, orada dinle." O da kendini Kur'ân'dan evvel orada tahayyül ederken gördü ki:

Mevcûdât-ı âlem perişan, karanlık, câmid ve şuursuz ve vazifesiz olarak, hâlî, hadsiz,