Âyet-ül Kübra — Sayfa 78

Hem edebiyatça en ileri bulunan Arab edibleri –İslâmiyete girmeyenler– şimdiye kadar muârazaya pek çok muhtaç oldukları halde, Kur'ân'ın i'cazından yedi büyük vechi varken, yalnız birtek vechi olan belâgatının, tek bir surenin mislini getirmekten istinkâfları ve şimdiye kadar gelen ve muâraza ile şöhret kazanmak isteyen meşhur beliğlerin ve dâhî âlimlerin, onun hiçbir vech-i i'cazına karşı çıkamamaları ve âcizane sükût etmeleri; Kur'ân mu'cize ve tâkât-ı beşerin fevkinde olduğuna bir imzadır.

Evet, bir kelâm: "Kimden gelmiş ve kime gelmiş ve ne için?" denilmesiyle kıymeti ve ulviyeti ve belâgatı tezâhür etmesi noktasından, Kur'ân'ın misli olamaz ve O'na yetişilemez. Çünkü; Kur'ân bütün âlemlerin Rabbi ve Hâlık'ının hitabı ve konuşması ve hiçbir cihette taklidi ve tasannuu ihsas edecek bir emare bulunmayan bir mükâlemesi ve bütün insanların, belki bütün mahlûkatın namına meb'us ve nev-i beşerin en meşhur ve namdar muhatabı bulunan ve o muhatabın kuvvet ve vüs'ât-i îmânı, koca İslâmiyeti tereşşuh edip sahibini "Kab-ı Kavseyn" makamına çıkararak muhatab-ı Samedaniye'ye mazhariyetle nüzul eden ve saâdet-i dâreyne dair ve hilkât-ı kâinatın neticelerine ve ondaki