Esasat-ı Nuriye — Sayfa 151

13-tebliğ Ve Neşir Vazifesi Esası

(Vazife-i İlâhiyeye karışmamak düsturuna da bakınız.)

Peygamberimizin (a.s.m.) tebliğdeki ciddiyeti ve tavizsiz metaneti:

1-«ON ÜÇÜNCÜ ESAS: Hem tebliğ ettiği ahkâmın sağlamlığına öyle bir vüsuk ve güvenmekle söylüyor ve davet ediyor ki,dünya toplansa,onu bir hükmünden geri çevirip pişman edemez.Buna şahid, bütün tarih-i hayatı ve Siyer-i Seniyesidir.

ON DÖRDÜNCÜ ESAS: Hem öyle bir itmi'nân ile, bir itimad ile davet eder,tebliğ eder ki,kimseden minnet almaz, hiçbir müşkülâta karşı telâş etmez.Tereddütsüz, kemâl-i samimiyetle ve safvetle ve herkesten evvel kendisi amel edip kabul ederek,getirdiği ahkâmı ilân eder. Buna şahid ise, herkesçe, dost ve düşmanca malûm olan meşhur zühdü ve istiğnâsı ve dünyanın fâni müzeyyenâtına adem-i tenezzülüdür.» (Mektubat sh: 194)

2-«Hem,tebliğ-i risalette ve nâsı hakka davette o derece metanet ve sebat ve cesaret göstermiş ki, büyük devletler ve büyük dinler, hattâ kavim ve kabilesi ve amcası ona şiddetli adâvet ettikleri halde, zerre miktar bir eser-i tereddüd,bir telâş,bir korkaklık göstermemesi ve tek başıyla bütün dünyaya meydan okuması ve başa da çıkarması ve İslâmiyeti dünyanın başına geçirmesi ispat eder ki,tebliğ ve davette dahi misli olmamış ve olamaz.» (Şualar sh:129)

3-«Hem, öyle bir metanetle insanları dine dâvet ve öyle bir cür'etle risaletini tebliğ etmiş ki kavmi ve amcası ve dünyanın büyük devletleri ve eski dinlerin etba'ları ona muarız ve düşman oldukları halde, zerre kadar korkmayarak, çekinmeyerek umumuna meydan okuması ve başa da çıkarması emsalsiz bir hâlettir.» (Şualar sh: 622)

Bütün müslümanların kendilerine örnek edinmeleri mânâsını ifade eden "mukteda-i küll" vasfiyle tavsif edilen Peygamberimizin tavizsiz tebliğindeki gayreti: