Hakikat Nurları — Sayfa 12

o hadsiz cerihalara hem merhem, hem tiryakoluyor. Yani:

"Mâdem Sen bâkisin, yeter; her şeye bedelsin. Mâdem Sen varsın, her şey var."

Evet, mevcudatta sebeb-i muhabbet olan hüsün ve ihsan ve kemâl, umumiyetle Bâki-i Hakikî'nin hüsün ve ihsan ve kemâlâtının işârâtı ve çok perdelerden geçmiş zaîf gölgeleridir; belki cilve-i Esmâ-i Hüsnâ'nın gölgelerinin gölgeleridir.

İKİNCİ NÜKTE:İnsanın fıtratında bekâya karşı gayet şedit bir aşk var. Hatta her sevdiği şeyde kuvve-i vâhime cihetiyle bir nevi bekâ tevehhüm eder, sonra sever. Ne vakit zevâlini düşünse veya görse, derinden derine feryat eder. Bütün firaklardan gelen feryatlar, aşk-ı bekâdan gelen ağlamaların tercümanlarıdır. Eğer tevehhüm-ü bekâ olmazsa muhabbet edemez. Hatta denilebilir ki, Âlem-i bekânın ve ebedî Cennet'in bir sebeb-i vücûdu, şu mâhiyet-i insaniyedeki o şiddetli aşk-ı bekâdan çıkan gayet kuvvetli arzu-yu bekâ ve bekâ için fıtrî umumî duâdır ki, Bâki-i Zülcelâl o şedit, sarsılmaz fıtrî arzuyu, o tesirli, kuvvetli umumî duâyı kabul etmiştir ki, fâni insanlar için bâki bir âlemi halketmiş.