Hakikat Nurları — Sayfa 61

Evet herbir âyinede görünen Güneş'in misalleri, Güneş'indir ve onunla münasebetdardır denilse, haktır; fakat o güneşçiklerin âyinesine Küre-i Arz takılmaz ve onun câzibesiyle bağlanmaz!

BEŞİNCİ TELVİH:Tarîkatın gayet mühim bir meşrebi olan vahdetü'l-vücûd namı altındaki vahdetü'ş-şuhûd, yani Vâcibü'l-Vücûd'un vücûduna hasr-ı nazar edip, sâir mevcudatı, o vücûd-u Vâcib'e nisbeten o kadar zaîf ve gölge görür ki, vücud ismine lâyık olmadığını hükmedip, hayâl perdesine sarıp, terk-i mâsiva makamında onları hiç saymak, hatta mâdum tasavvur etmek, yalnız cilve-i esmâ-i İlâhiyeye hayâlî bir âyine vaziyeti vermek kadar ileri gider.

İşte bu meşrebin ehemmiyetli bir hakikatı var ki: Vâcibü'l-Vücûd'un vücûdu, îmân kuvvetiyle ve yüksek bir velâyetin hakkalyakîn derecesinde inkişafıyla, vücûd-u mümkinât o derece aşağıya düşer ki, hayâl ve ademden başka onun nazarında makamları kalmaz; âdeta Vâcibü'l-Vücûd'un hesabına kâinatı inkâr eder.

Fakat bu meşrebin tehlikeleri var. En birincisi şudur ki: Erkân-ı îmâniye altıdır. Îmân-ı billahtan başka, îmân-ı bilyevmil'âhir gibi