Hakikat Nurları — Sayfa 70

Yani: "Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın caddesinden hâriç ve O'nun arkasından gitmeyen muhâldir ki; hakikî envâr-ı hakikata vâsıl olabilsin." Bu mes'elenin sırrı şudur ki:

Mâdem Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Hâtemü'l-Enbiyâ'dır ve umum nev-i beşer namına muhatab-ı İlâhîdir; elbette nev-i beşer, O'nun caddesi hâricinde gidemez ve bayrağı altında bulunmak zarurîdir. Ve mâdem ehl-i cezbe ve ehl-i istiğrak, muhâlefetlerinden mes'ul olamazlar ve mâdem insanda bazı letâif var ki, teklif altına giremez; o latîfe hâkim olduğu vakit, tekâlif-i şer'iyeye muhâlefetiyle mes'ul tutulmaz ve mâdem insanda bazı letâif var ki, teklif altına girmediği gibi, ihtiyar altına da girmez; hatta aklın tedbiri altına da girmez, o latîfe, kalbi ve aklı dinlemez; elbette o latîfe bir insanda hâkim olduğu zaman –fakat o zamana mahsus olarak– o zât, şeriata muhâlefette velâyet derecesinden sukut etmez, mâzur sayılır. Fakat bir şartla ki, hakâik-i şeriata ve kavâid-i îmâniyeye karşı bir inkâr, bir tezyif, bir istihfaf olmasın. Ahkâmı yapmasa da, ahkâmı hak bilmek gerektir. Yoksa o hâle mağlup olup –neûzü billah– o hakâik-ı muhkemeye karşı inkâr ve tekzibi işmam edecek bir vaziyet, alâmet-i sukuttur!