Haşir Risalesi — Sayfa 128

şehâdetiyle– hayât-ı kâinatın hayatıdır ve Risâlet-i Muhammediye (A.S.M.) şuur-u kâinatın şuurudur ve nurudur ve Vahy-i Kur'ân dahi, –hayattar hakâikının şehâdetiyle– hayât-ı kâinatın ruhudur ve şuur-u kâinatın aklıdır.

Evet, evet, evet!..Eğer kâinattan Risâlet-i Muhammediye'nin (A.S.M.) nuru çıksa, gitse, kâinat vefat edecek.

Eğer Kur'ân gitse, kâinat dîvâne olacak ve Küre-i Arz kafasını, aklını kaybedecek. Belki, şuursuz kalmış olan başını, bir seyyâreye çarpacak, bir kıyameti koparacak...

Hem hayat,"Îmân-ı bilkader"rüknüne bakıyor, remzen isbat eder. Çünkü, madem hayat, âlem-i şehâdetin ziyâsıdır ve istilâ ediyor ve vücûdun neticesi ve gayesidir ve Hàlık-ı Kâinat'ın en câmi' âyinesidir ve faaliyet-i Rabbâniye'nin en mükemmel enmûzeci ve fihristesidir. –Temsilde hata olmasın– bir nevi programı hükmündedir. Elbette âlem-i gayb, yani mazi, müstakbel; yani geçmiş ve gelecek mahlûkatın hayât-ı mânevîyeleri hükmünde olan intizam ve nizam ve mâlûmiyet ve meşhûdiyet ve taayyün ve evâmir-i tekviniyeyi imtisale müheyyâ bir vaziyette bulunmalarını, sırr-ı hayat iktiza ediyor.

Nasılki, bir ağacın çekirdek-i aslîsi ve kökü