Haşir Risalesi — Sayfa 23

bir zâlim olduğunu kabul etmek lâzım gelir. Bu ise, hakikatlerin zıtlarına inkılâbıdır.

Halbuki inkılâb-ı hakâik, bütün ehl-i aklın ittifakıyla muhâldir, mümkün değildir. Yalnız, her şeyin vücûdunu inkâr eden Sofestâî eblehler hâriçtir.

Demek, bu diyardan başka bir diyar vardır. Onda bir Mahkeme-i Kübrâ, bir ma'dele-i ulyâ, bir mekreme-i uzmâ vardır ki, tâ şu merhamet ve hikmet ve inâyet ve adâlet tamamen tezâhür etsinler...

ONİKİNCİ SÛRET

Gel, şimdi döneceğiz. Şu cemaatlerin reisleriyle ve zâbitleriyle görüşeceğiz ve techizatlarına bakacağız ki; o techizât, yalnız o meydandaki kısa bir müddet içinde geçinmek için mi verilmiştir.. yahut, başka yerde uzun bir saadet hayatı tahsil etmek için mi verilmiştir.. görelim. Herkese ve her techizata bakamayız. Fakat nümûne için şu zâbitin cüzdan ve defterine bakacağız. Bu cüzdanda zâbitin rütbesi, maaşı, vazifesi, matlûbâtı, düstûr-u harekâtı vardır.

Bak, bu rütbe birkaç günlük için değil, pek uzun bir zaman için verilebilir. "Şu maaşı hazine-i hâssadan filân tarihte alacaksın." yazılıdır. Halbuki o tarih, çok zaman sonra ve bu meydan kapandıktan sonra gelir.